Πάνω που έσπειραν στον κόσμο τον πανικό για την οικονομική κρίση, ως αυτεπίστροφον τους χτύπησε κατακέφαλα η σιγουριά ότι το σύστημα τελειώνει. Και ο απλός λαός πάντα δύσκολα περνούσε, μα πάντα τα κατάφερνε. Το πρόβλημα κυρίως το έχουν εκείνοι που ποτέ δεν είχαν προετοιμαστεί για τα δύσκολα. Είχαν στηρίξει όλες τις ελπίδες τους στη βεβαιότητα του κεφαλαίου τους. Όποιο κι αν είναι αυτό το κεφάλαιο: τα χρήματα, τα κτήματα, η εξουσία, οι πληροφορίες και η διαχείρισή τους, ο αέρας … ο κοπανιστός των όπου γης χρηματιστηρίων. Ένα σύστημα που στήριξε τα πάντα στην αλαζονική πεποίθηση ότι κέρδισε οριστικά, τώρα συνειδητοποιεί ότι έχασε από … τον εαυτό του. Διότι πολλοί οικονομολόγοι και κοινωνιολόγοι προέβλεπαν κάποτε την πτώση του, όμως τη συνέδεαν με κάποια εξέγερση, με ταραχές και επαναστάσεις των φτωχών και των εξαθλιωμένων. Μπορεί κάποτε κι αυτό να έλθει, ως όψιμο σύμπτωμα αυτής της κρίσης, όμως δεν ήταν αυτό που γκρέμισε τώρα το βασιλιά απ’ το θρόνο του.
Δημήτρης Ράπτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου